Verhaal van mama Jolien en haar 2 zoontjes Odiel en Gust, elk met hun eigen uitdagingen en overwinningen.
Een moeilijke start met Odiel
Ongeveer 3,5 jaar geleden werd ik voor de eerste keer mama van mijn zoontje Odiel en kon ons eerste borstvoedingsavontuur van start gaan. Odiel had het mij namelijk niet makkelijk gemaakt. Na het krijgen van een epidurale prik, daalden Odiel zijn harttonen zó erg dat hij uiteindelijk met een spoedkeizersnede ter wereld is gekomen. Geen ideale start dus.
Odiel had een sterke zuigkracht, maar hapte te klein aan
Nadien voor het eerst mijn kleine baby aan de borst, hoe zalig voelde dat. Maar al snel begon ik last te krijgen van zeer pijnlijke kloven. Odiel had een enorme zuigkracht en hapte te klein aan. Ik werd al vlug door de vroedvrouwen aan het kolven gezet en de zogenaamde babyblues begonnen toe te nemen.
Mijn borsten en pijnlijke tepels konden niet volgen met wat Odiel vroeg en ik begon er steeds meer door te zitten.
De beslissing om te stoppen
Uiteindelijk nam ik de beslissing om de borstvoeding in het ziekenhuis stop te zetten en nam ik pilletjes om de productie stil te leggen. Eens we enkele dagen thuis waren, begon ik op mijn positieven te komen en kreeg ik enorme spijt van het stoppen met borstvoeding.
Wat had ik nu toch gedaan?
Ik wou zo graag borstvoeding geven aan mijn kindje en voelde mij schuldig. Samen met mijn man deden we opzoekingswerk op het internet en ontdekten we dat je kon ´relacteren´. Dit wil zeggen dat je eigenlijk op ieder moment je productie opnieuw kan opwekken.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik ging iedere 2 uur kolven om mijn productie terug op gang te krijgen.
Dit ging van enkele dagen niets naar de eerste druppeltjes melk en na enkele weken konden we een eerste flesje moedermelk geven. We probeerden hem nog live aan de borst te krijgen, maar dit was helaas geen succes.
Ik heb 4,5 maand fulltime gekolfd voor Odiel en heb uiteindelijk 50/50 gekolfde melk in combinatie met kunstvoeding kunnen geven. Het kolven zelf was jammer genoeg niet altijd comfortabel.
Ik bleef gedurende de ganse periode regelmatig last hebben van grote kloven. Achteraf bleek het dat ik 4,5 maand met een te grote schildmaat gekolfd heb waardoor gans mijn tepelhof meegezogen werd in de kolf en ik zo wondjes veroorzaakte.
Wanneer je voor de eerste keer mama wordt, ben je onwetend en moet je alles zelf uitzoeken. Ik ben heel fier dat ik Odiel toch moedermelk heb kunnen geven, maar vind het jammer dat het nooit aan de borst is gelukt.
Een nieuwe poging met Gust
2,5 jaar later werd ik voor de tweede keer mama van opnieuw een zoontje, Gust. Deze keer had ik mij goed geïnformeerd en voorbereid. Ik moest en zou borstvoeding geven! De bevalling verliep een heel stuk vlotter. Deze keer een natuurlijke bevalling waardoor ik al sneller hersteld was. Ook bij Gust had ik last van kloven, hij hapte niet goed aan.
Het was een pittige start, maar dankzij de begeleiding van mijn vroedvrouw leerde ik het aanhappen onder de knie krijgen en waren we vertrokken. Na 6 weken mocht ik dan starten met oefenflesjes.
Ik hoorde veel positiefs over handsfree kolven en dit leek mij handig met 2 kleine kindjes thuis. Ik had al een hele tijd contact met Evi van Lotjez en zij nodigde mij uit voor een kolfconsult.
Echter woonde Evi helemaal aan de andere kant van België voor mij, maar zij is een van de weinige die zoveel borstkolven aanbiedt, tot wel 18 soorten. Hiervoor reed ik 1,5u (enkele rit) voor een kolfconsult bij Lotjez. Dit was meer dan de moeite waard.
Mijn tepels werden opgemeten en hier kwam dus uit dat ik bij Odiel inderdaad met een veel te grote schildmaat gekolfd had. Een veelgemaakte fout.
Ik moest een verkleiner in mijn borstschild doen en kocht de Horigen Wearable borstkolf.
Vandaag – 14 maanden borstvoeding
Intussen loopt alles goed en geef ik al 14 maand borstvoeding aan Gust. Hij drinkt live en het kolven op het werk loopt nog steeds goed. Na 9 maand verliep het recht op borstvoedingspauzes op het werk en kolf ik nu nog 1x per shift tijdens mijn pauze.
Ik compenseer dit dan met op mijn vrije dag Gust extra aan te leggen. Het is een groot verschil met het borstvoedingsavontuur bij Odiel en stiekem hoop ik dat het nog een hele tijd mag verder duren. Borstvoeding is iets wat ik altijd een warm hart zal toedragen.